Συμπληρώνονται φέτος τριάντα χρόνια από την κρίση στα Ιμια, μέσα από την οποία τα δύο ΝΑΤΟικά κράτη, Ελλάδα και Τουρκία, βρέθηκαν στα πρόθυρα πολέμου. Τριάντα χρόνια από τη νύχτα της 31ης Ιανουαρίου 1996, όταν το ανθυποβρυχιακό ελικόπτερο «ΠΝ 21» κατέπεσε βόρεια της νησίδας Καλολίμνου, στη διάρκεια αποστολής αναγνώρισης. Ο αντιναύαρχος Χ. Καραθανάσης, 34 ετών, κυβερνήτης, ο αντιναύαρχος Π. Βλαχάκος, 31 ετών, συγκυβερνήτης, ο πλοίαρχος Ε. Γιαλοψός, 29 ετών, χειριστής συσκευών, αποτέλεσαν το ανθρώπινο «τίμημα» της κρίσης, που «διευθετήθηκε» με την παρέμβαση των ΗΠΑ, στην πραγματικότητα με γκριζάρισμα του Αιγαίου.

Η κρίση ξεκίνησε με την προσάραξη τουρκικού φορτηγού πλοίου στα Ιμια τον Δεκέμβριο του 1995 και την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας από την Αγκυρα. Κορυφώθηκε τα ξημερώματα της 31ης Ιανουαρίου, όταν τουρκικές ειδικές δυνάμεις αποβιβάστηκαν με ελικόπτερα «Black Hawk» στη Μεγάλη Ιμια. Η φρεγάτα «Ναυαρίνον» είχε αποστείλει σήμα λίγο μετά τη 01.00 για την παρουσία των τουρκικών ελικοπτέρων. Το ελληνικό ελικόπτερο στάλθηκε για να επιβεβαιώσει την πληροφορία. Αφού εντόπισε περίπου δέκα άτομα στη βραχονησίδα, έλαβε εντολή επιστροφής. Δεν κατάφερε όμως να επιστρέψει ποτέ.

Μετά το περιβόητο «ευχαριστούμε τις ΗΠΑ» εκ μέρους της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και του πρωθυπουργού Σημίτη στη Βουλή, ακολούθησε μια ξέφρενη πορεία παζαριών υπό ΝΑΤΟική ομπρέλα, που οδήγησε σε γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο, πρώτα απ’ όλα στην περιοχή που εκδηλώθηκε η κρίση. Η Συμφωνία της Μαδρίτης (1997) αναγνώρισε «ζωτικά συμφέροντα» της Τουρκίας, ενώ οι αποφάσεις του Ελσίνκι (1999) έθεσαν τις βάσεις για τους πολλούς γύρους του ελληνοτουρκικού διαλόγου που ακολούθησε απ’ όλες τις κυβερνήσεις (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ), πάντα με ΝΑΤΟική ατζέντα. Στην ίδια πορεία εντάσσεται και η παράδοση του Οτσαλάν στην Τουρκία, όπως και η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ, που μετατρέπεται σήμερα σε μοχλό πλήρους ΝΑΤΟποίησης του νησιού και διαιώνισης της κατοχής.

(Αναδημοσίευση από alt.gr)