Σκύψε για τον άνθρωπο! (ποίηση)

Σκύψε για τον άνθρωπο!
(ποίημα του Τριαντάφυλλου Μπαλωμένου)

Φωτο: Τριαντάφυλλος Μπαλωμένος

Παραμονές Πρωτοχρονιάς με τις υποσχέσεις των Χριστουγέννων,
και απειλές τις ιαχές των αγγέλων, για έναν έναστρο κόσμο φανταστικό,
στης βαρυχειμωνιάς μας τον πολύπαθο ορυμαγδό…

Φορτωμένοι με «δώρα» για ένα  αχόρταγο κι ανάλγητο «Εγώ»,
κι ένα κους κους  για  «προφητικό» καφέ στη καφετζού της  πλατείας  το ρετιρέ…
Στα στέκια των εμπόρων αγόρασες ελπίδα κι αν έχεις  τρέντι  λογισμό,
χαιρέτα την Ιθάκη σου, δεν έχει για σε πηγεμό…

Στων «κυρ Παντελήδων» τον βηματισμό
όλοι τριγύρω φευγάτοι  εν  δύο, εν δυό,
σ’ έναν αλύτρωτο κι  αδιέξοδο προορισμό.
-Δεν το χουν  Παναγιώτη από κανένα δεσπότη,
μαθημένο αυτό, το… σκύψε για τον άνθρωπο…!!!
Μόνο στ’  αφεντικό… σε κάθε χάρτινο, επίγειο κι επουράνιο θεό;

Φωτο: Τριαντάφυλλος Μπαλωμένος

Πλατεία  Ομονοίας πανανθρώπινη ταυτότητα ζητάς,
τα σημάδια  των πολέμων σου μετράς και  των πολεμάρχων στολές φοράς.
Πλατεία Ομονοίας οι συρμοί σου τυφλοί που δεν σταματούν…
-Τι κι αν πεθαίνεις Παναγιώτη δεν σε κοιτούν….

Πλατεία Ομονοίας οι ζωές μας  συρμοί ,
σε γραμμές του σταυρού, φονικό και σύμβολο ενός θεού.
Πλατεία Ομονοίας, ανοχή κι αδιαφορία είσαι τάφος πολλών,
ζωντανών και πεθαμένων ονείρων, μανουάλι κέρινων στρατιωτών…

-Μολυβένιο μου στρατιωτάκι, σβήνεις, λιώνεις…
δεν έχει η ντόπα τους  για σένα  άγιο,
στον  «Ελεύθερο Κόσμο » τους οι ζωές μας ναυάγιο…
«Ένα πρεζόνι…» λένε κι αλλού κοιτούν μη φοβηθούν,
την δική τους “δόση” αναζητούν…

Όλοι  βιαστικοί σε προσπερνούν πεσμένο κάτω,
απ’ το σταυρό  του απόκοσμου Γολγοθά σου,
δραπέτης και βιαστικός δεν μιλάς στην άπονη  ματιά τους,
χωρίς τράτο, πηδάς στον Αχέροντα με λυτρωτικό σάλτο….

Φωτο: αρχείο Κ.ΑΠ.Α

 Πλατεία Ομονοίας είσαι το στέκι των άστεγων Ελλήνων,
το προσκεφάλι των κυνηγημένων προσφύγων,
είσαι το όνειδος των βολεμένων Ελλήνων…
Πλατεία Ομονοίας, σταυροδρόμι κάθε ανεκπλήρωτου καημού…
το ραντεβού της ιστορίας με το Θ-αίμα κάθε επαναστατημένου του λαού… 

Πλατεία Ομονοίας το όνομά σου ξεχειλωμένη μορφή,
κακάσχημη και όμοια του με τα λίφτινγκ του πολέμου στη γη,
στο  άκουσμα σου οι λαοί,  σηκώνουν το κεφάλι μπρος στην υποταγή
και στην Ειρήνη των επενδυτών, μυρίζουν αίμα και σάρκα καμένη, σε πολεμική ιαχή.

…κι εσύ διαβάτη που περνάς, που να βρεις πρόσωπο ανθρωπιάς…
και μια σειρήνα λυτρωτική, για του Παναγιώτη τη ζωή…

Τριαντάφυλλος Μπαλωμένος